Bazı günler amacımıza hizmet etmiyor. Mesela son günlerim. Gerçekten ne yaptığım konusunda hiçbir fikrim yok. Bunun normal bir durum olduğunu düşünerek kendimi geçiştirmeye çalışıyorum.
Galiba bir boşluğa da düşmüş olabilirim. Biraz da yorgun ve bunalmış. Sıcak havalar da bunun en büyük nedenini oluşturuyor. Zaten dışarı pek çıkan biri değilim. Bu Ağustos ayında da sağlık açısından pek mümkün görülmüyor. Yapmak istediğim birçok şey olmasına rağmen bir türlü adım atamıyorum. Geçtiğimiz haftalarda bazı planlar çıkarmış olsam da ancak bir kaç hedefi tamamlayabildim.
Bütün günler ve haftalar mükemmel geçmek zorunda mı? Bence hayır. Çünkü bazen gerçekten zamanın akışı tıkanıyor. Dediğim gibi zorluyorum ama bir türlü olmuyor.
Her gün bir kaç sayfa kitap okuyorum. Günde bir bölüm dizi izliyorum. Onun dışında kalan saatlerde bloğumla ve diğer önemli işlerimle uğraşmak istesem de bunu yapamıyorum. En azından bu ayın yarısı bu şekilde geçti.
Neden suçluluk hissediyorum böyle zamanlarda? Hep görev insanı olduğum için ve hayatı kovaladığım için olabilir sanırım. Böyle bir yere varmayan günlerin nötr günler olduğunu düşünüyorum. Aslında kendi içinde anlamlı. Sadece bakış açımız değiştirmemiz gerekiyor. Belki de geri planda durmamız gerektiğini anlatıyor bizlere. Biraz dinlenmemizi ve enerji toplamamızı.
Siz de böyle zamanlardan geçiyorsanız sizin için önerim; Kendinizi zorlamayın. Özellikle büyük sorumluluk gerektiren ve acelesi olmayan işleriniz varsa bunları böyle günlerde gündeme getirip, daha çok kendinizi sıkmayın.
Bana gelince, kitabımı okumaya devam edeceğim kaç sayfa olursa olsun. Biraz da sevdiğim müzikleri dinleyeceğim. Umarım daha çok bloğuma yazma imkanı bulurum.
Ağustosun geçen yarısına ithafen.