Sert bir kıştan sonra bugün tam anlamıyla baharın geldiğini hissedebiliyorum. İçimde bir sevinç var ve her bahar geldiğinde hissettiğim gibi.
Tatlı sarı güneş ve esinti, kaldırım kenarlarında açan ve betonlaşmış dünyaya direnen o rengarenk çiçekler. Yaşamak için güzel nedenlerimiz var. Zaman geçiyor ve değişiyor değişmez sandığımız her şey. Demek o sert kış bile veda edebiliyor bize.
Tam bu noktada aklıma Tolstoy'dan şu satırlar geliyor: "Küçük bir yerde birkaç yüz bini bir araya gelmiş insanlar, üzerinde toplandıkları toprağı ne kadar bozmaya çalışmış, hiçbir şey yetişmesin diye taşlarla doldurmuş, taşların arasından uç veren otları yolmuş, ortalığı kömür ve petrol dumanına boğmuş, ağaçların orasını burasını kesmiş, tüm hayvanları ve kuşları kaçırmış olsalarda bahar, kentte bile yine bahardı."
Evet, öyleydi bahar her şeye rağmen yine de bahardı. Doğanın güzelliğine yazılmış bir şiir gibiydi.
Küçük bir çocukken baharı çok severdim ve onun şahane havasını bir kavonuzun içine doldurmak isterdim. Büyüdükçe onu sadece seyretmekle yetinmeyi öğrendim. Büyüdükçe içimdeki kışı affetmeyi ve her nasılsa kavuşacağım o baharı beklemeyi öğrendim.
Son yıllarda doğa bana öğretiyor ve ben artık direnmiyorum. Çünkü biz bu dünyaya deneyimlemeye geldik.
Şimdi sıra baharda. Hoşgeldin Mayıs. Güzelliklerle gel.💙💚💛💜
Tags
sohbet